ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 1038 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به باقر. وى اهل خرده از توابع كاشان و مردى شیدا مسلك بود. باقر خط نستعلیق را خوش مى‏نوشت و در شعر شاگرد محتشم كاشانى بود. از ایران به هندوستان سفر كرد و در بیجاپور مسكن گزید و نزد عادل شاه، والى دكن، تقرب یافت و بعد از آن به بنگاله رفت. باقر از آنجا به زیارت بیت الله مشرف شد و در برهانپور درگذشت. وى در سرودن شعر توانا بود. از آثار وى: «دیوان» اشعار؛ «ساقى‏نامه».